<< January >>

S

M

T

W

T

F

S

28 

29 

30 

31 

9 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2009>>









คำพูด

ทั้งงานนอกบ้าน งานในบ้านวุ่นวาย
จนทำให้ไม่ได้พักผ่อนเลยแหะ
เหนื่อยแต่ก็เหมือนร่างกายอยู่ตัว
พอตื่นขึ้นมาทุกครั้งจะรู้สึก
"เฮ้ย เราต้องทำได้ดิ"

ตอนนี้คุณยายยังอยู่โรงพยาบาล
เพิ่งเข้าผ่าตักเมื่อวานนี่เอง
ตอนนี้เลยต้องนอน icu
ห้องที่เรากลัว จนเก็บมานอนฝัน -*-

คืนวันพฤหัสเราต้องนอนเฝ้าคุณยาย
ตอนกลางคืนคุณยาย ไข้ขึ้นสูงมาก
แล้วแบบ พลิกตัวตลอด ซึ่งพลิกไม่ไหว
พลิกทีนึง คุณยายจะเหนื่อยมาก
จนเราดุคุณยาย แบบเราทนไม่ได้
เราจะร้องไห้ เพราะเห็นคุณยายเหนื่อย
แต่พอคุณยายพูดมาคำนึง บอกว่า
"ยายคงไม่รอด"

เราแบบ เฮ้ย น้ำตาคลอเลย
อยากโทรให้แม่มาอยู่ด้วยมากๆ
แต่แบบไม่เอาดีกว่าเดี๋ยวแม่ตกใจ
แล้วคุณยายก็หายใจไม่ออก
เราก็ตามหมอ เจอหมอเวรนิสัยแย่ๆอีก
โชคดีที่คุณยายผ่านคืนนั้นมาได้
ไม่งั้นเราฆ่าหมอเวรจริงๆแน่ๆ 

ช่วงเวลาอาทิตย์ที่ผ่านมา
ทำให้เรารักครอบครัวมากขึ้นมากๆ 
หลายๆเรื่องที่เราทำผิดไป มันย้อนมาไม่ได้
แต่เราคิดว่าแล้วว่า อนาคตต่อไปเราจะทำดีขึ้น
แล้วทุกอย่างมันจะต้องดี ใช่มั้ย?

คำพูดมันเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆ
เมื่อก่อนเราเองก็เป็นคนไม่เคยคิดก่อนพูด
แต่พอมาวันนี้เราฟังคำคนอื่น
เรารู้สึกแย่ จนแบบ เฮ้ยเราคบคนแบบนี้เหรอวะ 

วันนี้รุ่นพี่ถามว่าทำไมเมื่อวานไม่ไปเที่ยว
เราก็เลยบอกว่า "คุณยายไม่สบายอยู่ รพ."
พี่เค้าบอกว่า "กลายเป็นพยาบาลไปแล้วเหรอ"

แค่เนี่ยดูเหมือนไม่มีอะไรน่าคิด
แต่จริงๆแล้ว ลองคิดดูสักนิด
คนในครอบครัวคุณป่วย ไม่ต้องถึงกับอยู่
โรงพยาบาล แค่ป่วย คุณยังมี "จิตใจ" สำหรับเที่ยว ร๋อ

แค่คำพูดที่เหมือนพูดเล่น 
ในอารมณ์ของคนฟังที่รู้สึกแย่อยู่
คิดว่าเหมาะสมแล้วใช่มั้ย? 

อายุ ไม่สามารถทำให้คนมีความคิดขึ้น เลยใช่มั้ย
ไม่โกรธเลยนะพูดจริงๆ แต่รู้สึก รังเกียจ ในความคิด
คิดได้แค่นี้ พูดได้แค่นี้ ก็คบกันแค่เผินๆนั้นแหละดีแล้ว

ถึงเราจะเป็นคนนิสัยไม่ดี จิตใจไม่ได้ดีอะไรนัก
แต่เราก็ยังเป็นคนที่มีหัวใจ และมีความคิดอยู่

วันนี้เราเปิดคอมเม้นท์ล่ะนะ
แค่เราอยากรู้ว่าทำไมถึงมีคนอ่านไดเราเยอะจัง
มีอยู่วันนึงเราเปิดมา มีคนอ่าน "79 คน"
เหมือนไม่เยอะ แต่ลองเทียบดู ว่าเราแทบไม่ได้อ่านไดใคร
อ่านจริงๆ 10 ไดได้ ก็เลยแปลกใจ
ถ้าคนมีไดเหมือนกันอ่าน เราก็ รู้สึกดี มีเพื่อนเยอะขึ้น

แต่ตอนนี้ บางอย่างในชีวิตกำลังสั่นคลอนด้วย
ไม่ได้กังวลอะไรหรอกนะ เพียงแค่ตอนนี้
พี่ จิม เองก็ทำงานเหนื่อย อะไรที่เราเขียนไป
ในอดีต หรืออะไรก็แล้วแต่ ถ้าทำให้เค้ารู้สึกไม่ดี
เราก็ไม่อยากให้เค้ารับรู้ แล้วเราก็อยากมีชีวิตที่เรียกว่า

"ส่วนตัว"

เพราะฉะนั้นก่อนที่จะ เอาข่าวที่คิดว่า "กรองแล้ว"
ไปบอก ถ้าไม่คิดถึงเรา ก็คิดถึงจิตใจคนฟังบ้าง
แค่นั้นแหละ ขอบคุณ 

ใครได้ดู af วิจารณ์ทีสิ ขี้เกียจเปิดเทปย้อนดู
พรุ่งนี้ต้องเขียน บันทึกส่ง แง๊ววววว
วันนี้ เด็กๆส่งการบ้านเอามานอนฟังอย่างฮา
แต่มีความสุข น้องๆร้องเพลงกันน่ารักมากๆ

สู้ๆนะเมย์

^_^

Posted on Sat 14 Jul 2007 23:58

Comment
มาส่งความคิดถึงจ้า

^____^
jubjang    
Sun 15 Jul 2007 20:38 [5]

ขอโบกว่าแอบชอบอ่านไดนี้มากแวะมาดูตลอดเลยค่ะ (แต่ไม่ยอมเปิดเมนท์ซะนี่ ฮ๋าๆ)
คุณครูเมย์เป็นคนที่เขียนสั้น ๆแต่มันกระชับเข้าใจง่ายอ่ะค่ะ เลยแวะมาดูมาอ่าน (เรียกคุณครูนี่ถูกใช่ไหมเนี่ย)
.....
เรื่องโรงพยาบาล อันนี้เคยเจอ นางพยาบาลนิสัยแย่ ๆ เลยต้องเถียง ๆ เค้าไป เค้าก็ยอมเราเองนะ คือยังไงเราก็ลูกค้าอ่ะ
ส่วนเรื่องคุณยาย...ขอเมนท์ว่าอย่าร้องไห้ให้คุณยายเห็นนะคะ ไปแอบร้องไห้ดีก่าค่ะ (อันนี้ประสบการ์ณจากตัวเอง แล้วเคยฟังแบงค์วงแคลชอ่ะค่ะ บอกว่าอย่าร้องไห้ให้เห็นไม่งั้นเด๋วเค้าไม่สบายใจ)
แต่ยังไงขอให้คุณยายแข็งแรงนะคะ
ปล.เรื่องนี้พอจะเข้าใจไม่มากก็น้อย คือเคยเจอแบบนี้ค่ะไปเฝ้าไข้แม่
สู้ ๆ
   
Sun 15 Jul 2007 2:51 [4]

น้องเมย์.. คอยอยู่ข้างๆคุณยายอย่างงี้ล่ะดีแล้ว ส่วนคนนั้นที่พูดแบบนั้นออกไป คงคิดน้อย หรือแทบไม่ได้คิด อย่าเอามาทำร้ายจิตใจเราเลยค่ะ คนพวกนี้เราควรสวดมนต์+แผ่เมตตาให้เค้านะคะ เพราะคนแบบนี้น่าสงสารค่ะ :)

ส่วนเรื่อง af พี่ช่วยอะไรนู๋ไม่ได้ เพราะพี่ไม่ได้ดูเท่าไร แต่ส่งใจช่วยนู๋กะคุณยายได้ค่ะ

:)
   
Sun 15 Jul 2007 1:03 [3]

ถึงพลังชั้นจะเหลือน้อยนิด...แต่อ่านแล้ว......แกเอาไปเหอะ ><

เป้นห่วงจริงๆนะเนี่ย จะโทรหาหลายทีแล้ว แต่เดาไม่ถูกว่าแกจะว่างตอนไหน....

ส่วนเรื่องคุณยาย...คืนนี้ก่อนนอนจะขอพรให้ท่านปลอดภัย.....

คำพูดของคนอื่น มันก็คือคนอื่น....อย่าเอามาใส่ใจ เพราะเค้าคือคนอื่น....

ทำจิตใจให้มั่นคง แล้วอย่างอื่นจะชัดเจนขึ้น.....

คิดถึงมากมาย ดูแลตัวเองด้วย

......................

ชั๊น edit ไดเสร็จแล้วมาเจอเม้นท์แก เล่นเอาต๊กกะใจ ><

   
Sun 15 Jul 2007 0:32 [2]

พี่เป็นคนนึงค่ะที่เข้ามาอ่าน แต่เมนท์ไม่ได้ หุหุ
พี่เคยเจอเจ้านายตอนที่พี่เรียนจบใหม่ ๆ มีพนักงานคนนึงจะลาไปเฝ้าแม่ที่ รพ. เจ้านายพี่เค้าถามว่าคุณไปแร้วช่วยรัยได้ คุฯเป็นหมอหรอ ได้ยินแร้วเซ็งสุด คนแบบนี้ไม่น่าทำงานด้วยเรย หุหุ
ขอให้คุณยายหายไว ๆนะคะ ผ่านวิกฤตินี้ไปได่
เดต้าน้องแซน   
Sun 15 Jul 2007 0:04 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง